AI blijft me fascineren. Elke keer als ik ergens in duik of iets bouw, zie ik weer een stuk werk dat nu nog met de hand gebeurt en dat niet meer hoeft.
Maar ik zie ook de andere kant. De fout die u pas veel later ontdekt. Het antwoord dat overtuigend klinkt en toch niet klopt. En de vraag die steeds vaker gesteld wordt: kunt u aantonen dat dit betrouwbaar werkt?
Die vraag beantwoord ik in mijn dagelijkse werk al acht jaar. In de farmaceutische productie werk ik met processen die van nature variëren — levende cellen doen niet elke dag precies hetzelfde. Toch gaat er elke keer een product de deur uit dat klopt. Niet door die variatie weg te wensen, maar door vooraf te bepalen wat een goed resultaat is, te weten wat er mis kan gaan, te meten in plaats van te vertrouwen op gevoel, en alles vast te leggen zodat we het kunnen aantonen.
AI-systemen zijn ook niet-deterministisch: dezelfde vraag kan morgen een ander antwoord opleveren. Daarom past die manier van werken er verrassend goed op — en daarom ben ik deze praktijk begonnen.
